http://yassunflower.ParsiBlog.comياس و آفتابگردونشParsiBlog.com ATOM GeneratorThu, 17 May 2012 23:48:05 GMTآفتابگردون10110tag:yassunflower.ParsiBlog.com/Posts/227/%d9%8a%d9%83+%d8%b3%d8%a7%d9%84+%d9%88+%d9%8a%d9%83+%d9%85%d8%a7%d9%87+%d9%88+%d9%8a%d9%83+%d8%b1%d9%88%d8%b2+%d8%a8%d8%b9%d8%af/Tue, 15 May 2012 03:55:00 GMTيك سال و يك ماه و يك روز بعد<div dir='rtl'><p>باز <strong>گشتم</strong></p>
<p>و <strong>بازگشتم</strong>...</p>
<p> </p>
<p><strong>رسيدم</strong></p>
<p>اما آيا واقعا <strong>رسيدم</strong>؟</p>
<p> </p>
<p>باز به دور خانه ي خدا <strong>گشتم</strong></p>
<p>و دوباره به وطن <strong>برگشتم</strong></p>
<p> </p>
<p>به خانه <strong>رسيدم</strong></p>
<p>اما نميدانم که چقدر به آنچه در مهماني خدا برايم مهيا شده بود <strong>دسترسي</strong> پيدا کردم...</p>
<p> </p>
<p style="text-align: right;"><span style="color: #000000;">7 سال پش درست در روز ميلاد خانم فاطمه زهرا (س) مهمان خانه خدا و شهر مکه بودم، آن سال روز من نبود!</span></p>
<p style="text-align: right;"><span style="color: #000000;">امسال دقيقا در همان ايام باز هم مهمان شهر لبيک ها بودم... روز من هم بود...</span></p>
<p> </p>
<p>نميدانم آفتابگردان درونم از اين پس چقدر به مهرباني هاي خورشيد وفادار خواهد ماند</p>
<p>اما حال ياس را ميدانم که چيز ديگريست...</p>
<p> او که بعد از سالها انتظار، درست يك سال و يك ماه و يك روز بعد از وصال زميني اش، به وصال آسمان هم رسيد...</p>
<p> </p>
<p style="text-align: center;"><img src="http://oshelam.persiangig.com/image/joda%20saze%202/824595vgem2zpoof.gif" alt="" /></p>
<p><span style="color: #339966;">پ.ن1: تا جايي که در خاطر و توانم بود به ياد دوستان خوبم بودم و حقيرانه و فقيرانه دعاشون کردم</span></p>
<p><span style="color: #ff0000;">پ.ن2: سرمون خيلي شلوغه، حدس بزنيد چرا؟</span></p>
<p><span style="color: #0000ff;">پ.ن3: دلم درد داره... نيازي به حدس زدن نيست! هر چه بيشتر از روزهاي عمر آدم بگذرند، حدالقل به واسطه ي درک بيشتر از محيط و زندگي و يا به خاطر تعدد بيشتر روابط انساني و کاري و... دردمند تر خواهد شد! ولي اي کاش اينهمه درک يک باره نصيبم نميشد... کاش...</span></p>
<p><span style="color: #ff6600;">پ.ن4: لطفا براي برادرم دعا کنيد... (دلم ميخواد يک پست جداگانه در موردش بنويسم که بخشي از دردهاي دلم نيز اين روزها به خاطر حال و روز برادريه که بعد از 20 سال انگار خدا تازه بهم داده ش)</span></p>
<p><span style="color: #ff00ff;">پ.ن5: خواهشا يادتون نره براي برادرم دعا کنيد!</span></p>
<p style="text-align: center;"> </p></div>آفتابگردونtag:yassunflower.ParsiBlog.com/Posts/226/%d9%8a%d9%83+%d8%ad%d8%b3+%d8%ae%d9%88%d8%a8/Sat, 21 Apr 2012 08:59:00 GMTيك حس خوب<div dir='rtl'><p>بعد از مدت ها</p>
<p>روزها</p>
<p>ساعت ها</p>
<p>و بعد از ثانيه هاي بيشماري</p>
<p>سنگيني دلم کمي سبک تر شد</p>
<p>بلاخره باز هم احساس خوبم برگشت...</p>
<p>خدا را شکر</p>
<p>کاش ماندني باشد...</p>
<p style="text-align: center;"><a href="http://parsskin.com/" target="_blank"><img src="http://blogcod.parsskin.com/zibasazi/joda-konandeh/253.gif" border="0" alt="" width="387" height="25" /></a></p>
<p>پ.ن: آدم اگر بخواهد وزنه ي سنگيني را بلند کند، در بازه ي زماني کوتاه برايش ممکن است. اما اگر همان وزنه قرار باشد طولاني مدت در دستش بماند، آن زمان است که با چيزي فراتر از وزن واقعي وزنه رو به رو ميشود، که چنان انرژي اش را خواهد گرفت که ديگر نخواهد توانست حتي يک گرم بيشتر را تحمل کند...</p>
<p style="text-align: center;"><img src="http://blogcod.parsskin.com/zibasazi/joda-konandeh/253.gif" border="0" alt="" width="387" height="25" /></p>
<p>دلم سنگين يک وزنه بود...</p>
<p>ممنونم ازت که اون وزنه رو سبک کردي... تويي که ميدانم دلنوشته هايم را دير يا زود خواهي خواند...</p>
<p>تو که هر وقت به چشمانت نگاه ميکنم، در دلم ميگويم که بي شک هديه ي خدايي... </p></div>آفتابگردونtag:yassunflower.ParsiBlog.com/Posts/225/%d8%ae%d8%a8%d8%b1!/Fri, 20 Apr 2012 16:27:00 GMTخبر!<div dir='rtl'><p>سرم زيادي شلوغ شده!</p>
<p>شايد اين هم نعمتي از طرف خداست</p>
<p>تا در بحراني ترين زمان زندگيم، دردها و غم ها و غصه هام برام کمرنگ بشن...</p>
<p>يکي از دوستان ميگفت:</p>
<p>وقتي يه نقطه ي شاد و آرامش بخش تو زندگيت به وجود مياد، زمينه ايه براي امتحان بعدي زندگيت... پس نه به اون خوشي دلببند و نه خرابش کن! فقط سعي کن ازش انرژي بگيري و خودتو سبک کني... و براي مرحله ي بعد آماده شي!</p>
<p> </p>
<p>الان انگار اون نقطه داره تو زندگي من به وجود مياد</p>
<p>نقطه اي که سالها منتظرش بودم و براي رسيدن بهش درد کشيدم و دعا کردم و چقدرررررررررررررررر تلاش...</p>
<p>اما خيلي چيزها برام عوض شدن</p>
<p>گرچه اون لذتي که هميشه تصورش رو داشتم از شرايطم نميبرم... اما باز هم خدا رو شکر... ... ...</p>
<p>اون روياي زيبا، در کش و قوس اين داستان جديد گم شده انگار.......</p>
<p> </p>
<p>روزهايي دارم بس عجيب</p>
<p>نه ميتونم بگم غمگينم</p>
<p>و نه شاد</p>
<p>غمي ته دلم هست که نشونش نميدم به هرکس</p>
<p>و شادماني بزرگي احاطه ام کرده که خانواده ام و دوستانم و آشنايانم رو هم در برميگيره</p>
<p>اما از ته دلم بيخبرند همه! ...</p>
<p>همه خوشحالند، مهياي مهماني ميشن، برنامه ريزي ميکنند و خدا رو شکر... من هم خدا رو شکر ميکنم اما ته دلم خبرهاي ديگريست...</p>
<p>خودم هم نميدونم چه راهي رو بايد برم، انگار دست ديگري برنامه ريز اين همه ماجراست...</p>
<p>سالها ميدويدم تا به اينجا برسم، حالا که رسيدم راه گريزي نيست...</p>
<p>معناي ناتواني در برابر خواست و اراده ي خداوند شايد همين جاست...</p>
<p> </p>
<p>اگر کسي بدونه چه داستانها به سرم آمد و چه شد، و اگر بدونه حالا قراره چي بشه، مسلما شوکه خواهد شد!</p>
<p>درست مثل خودم که هنوز در شوک هستم...</p>
<p> </p>
<p>نميتونم بگم از دردهاي عظيم و زخم هاي عجيبي که نصيبم شد</p>
<p>اما ميتونم بگم از اينکه به چه مهماني بزرگي دعوت شدم!</p>
<p>البته تا لحظه ي آخر مطمئن نيستم که دعوتم قطعي باشه... همونطوري که 7 سال پيش مطمئن نبودم تا لحظه ي محرم شدن در مسجد با صفاي شجره...</p>
<p>و ميتونم بگم از اينکه شايد به زودي باز هم اسباب کشي در کارم باشه!</p>
<p>اما نميتونم بگم که بعد از همه ي اينها چه خواهد شد...</p>
<p>نميتونم بگم که غم پشت لبخندم پيروز ميدان خواهد بود يا همان لبخند فاتح خواهد شد...</p>
<p>نميدونم اين دست نامرئي بعد از اين،داستان زندگيم رو چگونه خواهد نوشت</p>
<p>فقط ميدونم که سخت محتاج دعايي هستم که بهترين ها رو در حد توانم برام رقم بزنه.....</p>
<p>چيزي که طاقتش رو داشته باشم... امتحاني در حد وسع و توانم...</p>
<p style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://parsskin.com/" target="_blank"><img src="http://blogcod.parsskin.com/zibasazi/joda-konandeh/149.gif" border="0" alt="" width="300" height="50" /></a></p>
<p style="TEXT-ALIGN: right">پ.ن: اگر خدا بخواد و بعد از کلي بالا و پائين، مساله ي جديدي پيش نياد، تا چند روز ديگه مهمان خدا و رسولش (ص) و ائمه ي بقيع (س) خواهيم بود... از همين جا پيشاپيش حلالمون بفرمائيد... و دعا کنيد که اگر به چنين سفري رفتيم، خدايي نکرده اتمام حجت خدا باهامون نباشه... ميترسم از اون روز...</p></div>آفتابگردون